De tunnel uit

Ik knijp mijn ogen dicht. Mijn hele lijf zet zich schrap voor wat komen gaat. Heb serieus het gevoel dat ik opgeslokt ga worden. Dat het hele ding op hol slaat als ik er middenin zit en me er dan aan de andere kant als een mini-pakketje uitspuugt. Schoon, dat dan weer wel.
Ik heb het over de wasstraat. Serieus? Ik hoor je denken. Ja. Die vind ik echt doodeng. Stel het bezoek daarom het liefst zo lang mogelijk uit. Maar als mijn knalrode voiture roestbruin begint te tonen, dan komt er zelfs bij mij een moment dat ik het zonde vind. Dan raap ik alle moed bij elkaar en rij naar de tunnel des horrors.
Zoals gister. Net voor vertrek had ik nog een mooi telefoongesprek met X. Dat was een mooie afleiding. Over de uitdagingen van het leven, de intensiteit waarmee je deze ervaart. Hoe je ermee omgaat en deze vervolgens een plekje op je tijdlijn geeft. Eenmaal aangekomen bij de wasstraat, moest ik het gewenste wasprogramma kiezen. Het liefst de goedkoopste, want; de snelste. Maar deze keer koos ik voor de duurste; de langste. Het moest er maar eens van komen. De wasstraat-meneer begeleidde me vriendelijk het spoor op. De rails nam mijn auto over en daar gingen we dan. En wat er toen gebeurde?
Nou.. Helemaal niks. Behalve dan dat ik in de tunnel nog dacht aan het gesprek met X. En me bedacht dat je met het leven om kunt gaan als een wasstraat. Huh? Ik ga het uitleggen. Hoe ga je met ingewikkelde thema’s om? Wil je hier snel aan voorbij? Dan heb je aan wasprogramma 1 voldoende. Spoelen, drogen, en hup weer door. Prima voor het oog, maar verwacht er geen langdurig resultaat van. Bijvoorbeeld een gesprekje met iemand, even ventileren, en gaannn. Niks mis mee overigens.
Of ga je toch voor optie 2; de velgen worden dan meegenomen. Net dat beetje extra aandacht voor wat er speelt. Misschien wil je wat lezen over je thema? Iets meer onderzoek dus. Optie 3 hebben we ook nog; Lava intensief (wat dat ook moge betekenen). Iets als in: oprecht durven kijken wat er aan de hand is en onderzoeken wat de juiste interventie voor jou is, de volgende stap bepalen.
Met als klapper optie 4; al het voorgaande met daarbij bodem wassen en wax-pantser. All the way met je thema, gerichte support en/of advies erbij en gaan met die banaan. Het proces duurt misschien eventjes, tis hard werken, maar resultaat verzekerd én je bent na de hele rit duurzaam weerbaarder en krachtiger geworden.
Tot het volgende thema zich aandient. Want dat is een zekerheid. Dan mag je opnieuw kiezen hoe ermee om te gaan. Het maakt niet uit wat je kiest, er is geen goed of fout. Maar wel, hoe grondig wil je het deze keer aanpakken? En nou het mooie van die wasstraat? Op het einde gaat voor iedereen het lampje op groen. En mag je wegrijden. Blinkend en wel.

Wie ik ben
Jarenlang werkte ik met internationale organisaties en trainde/begeleidde ik teams op het gebied van veiligheid en samenwerking. Gaandeweg ontdekte ik dat mijn echte drijfveer mentale gezondheid is: ruimte creëren voor rust, veerkracht en verbinding.
Dat is waar ik mij elke dag voor inzet!
Jarenlange ervaring bij een internationaal trainingsbureau
Gewerkt met organisaties zoals o.a.: Nobian, DSM-Firminich, Vynova, RoyalHaskoningDHV, TKE, Novartis, OCI Terminal Europoort, N.V.Juva, Qbuzz.

.jpeg)
.jpg)
