"De Debielometer"

“Vriendelijkheid kost niks”. De spreuk past op een tegeltje. Maar is dat wel zo? Nou, als je het mij vraagt.. Dan kost het wel dégelijk iets. Nee, niet als in geld ofzo. Maar wel in geduld en het positieve blijven zien. En dat vraagt bakken met energie en innerlijk werk.

Zeker in deze uitdagende tijden worden we dagelijks blootgesteld aan absurd en belachelijk gedrag. Mijn vadertje die inmiddels oud en verschrompeld is, zei altijd “San, erger je niet, verbaas je slechts”. Ja, deze spreuk past ook op een tegeltje. Het heeft me lange tijd geholpen, maar volstaat niet meer. Ik verbaas me namelijk te veel en te vaak wezenloos.

Maar wat dan wel? Potje schelden is soms heerlijk, ik geef het zo toe. Maar is niet heel constructief. En niet chique. Vaak voel ik me daarna ook niet echt beter. Sterker nog, ik geneer me dan over mijn eigen arsenaal aan scheldwoorden. Dus het moest over een andere boeg. En wel met “de Debielometer”. Deze helpt mij verrassend goed. En in het kader van “sharing is caring”, wil ik 'm jullie niet onthouden.

“De Debielometer” is trouwens niet wetenschappelijk onderbouwd ofzo, niet empirisch bewezen. Maar wel heel bruikbaar. In allerlei omstandigheden. Het is een schaal van 1-10, waarbij 1 staat voor geweldig-hier wordt de wereld een stukje mooier van-gedrag. De 10 staat voor compleet gestoord-van de pot gerukt-het liefst zou ik je in een pakje tictac verpakken-gedrag (en dan heb ik het niet over de familieverpakking). Het mooie? “De Debielometer” is helemaal persoonlijk in te richten, hij is van jóu. Uiteraard kun je bij interesse toelichten wie of wat hoog scoort op de meter, maar jij bepaalt. Tof toch?

Ik pas “de Debielometer” bijvoorbeeld veelvuldig toe in het verkeer. De achten en negens zijn ook vandaag weer veelvuldig gespot. Die scoor je bij mij onder andere door enthousiast bumperkleven in de file (“Nee, je kunt niet door me heen, ik sta ook vast, met toute la Hollande, sukkel!”. Vette 9). Of 90 rijden op de linkerbaan van een vierbaans snelweg (“Meine güte, optiefen naar rechts en een beetje rap graag!”. Dikke 8). Of je zooi al rijdende uit je auto kieperen (“waar is “Extinction Rebellion” als je ze nodig hebt?”. Een 10). Of in de file via het tankstation de meute alsnog voorbij scheuren (“100 meter opgeschoten sneue stumper!”. Een 7). Opvallend is trouwens dat “petjes” vaak hoog scoren.

Met “de Debielometer” maak ik zo dus wat lolligs van alle ongein die ik tegenkom, maar waar ik verder niks aan kan doen. Misschien kun jij er ook wat mee, probeer het eens zou ik zeggen. Het scheelt voor mij in ieder geval in irritatie, stressniveau en bloeddruk. Vaak kan ik er dan ook nog om lachen. En zo wordt het zelfs win-win. Want, “Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd”. En ja, ook deze spreuk past op een tegeltje.