Slowly cooking

Slowly cooking...

En nee, het heeft niks met eten te maken. En ook niet met de opwarming van de aarde.

Het is mijn benaming voor alles wat in wording is. Voor processen en groei die nog niet "af" zijn. Of nog niet zichtbaar.

Klinkt ook een stuk beter dan "ik ben al een uur bezig en het enige tastbare is een lege koffiemok".

Het kan om van alles gaan. Een training ontwerpen. Een samenwerking verkennen. Een recept van Ottolenghi maken. Dat is overigens slowly cooking-next level. Meine güte. Voordat je dan wat te eten op tafel hebt, ben je met gemak zes uur verder.

Of zoals nu, deze blog fabrieken.

De grote gemene deler? Het is allemaal een creatief proces.

Er wordt gewikt. Gewogen. Koffie. Geschrapt. Een rondje gelopen. Toegevoegd. Een nachtje geslapen (meerdere). Opnieuw begonnen. Omdat het proces tijd nodig heeft. Dat je niet kunt versnellen, hoe graag je soms ook zou willen.

Maar dan ineens.. Valt alles op z'n plek. Wat een te gek gevoel is dat joh!

En soms? Man, man.. Dan kijk ik een uur naar mijn scherm, produceer ik drie zinnen en verwijder ik er vervolgens vier. Ik ben er maar mee gestopt om daar logica in te zoeken.

Maar dit hele proces noem ik dus; slowly cooking.

Ok, ik geef het eerlijk toe. Het is soms een dun lijntje tussen slowly cooking en uitstellen. Inmiddels heb ik hier wel een intern alarmeringssysteem voor.

Als ik na drie koppen koffie ineens mijn kledingkast ga reorganiseren, ben ik niet creatief bezig. Dan ben ik professioneel aan het vermijden.

Volgens mij doet iedereen weleens aan slowly cooking. Alleen zie je het niet.

We presenteren het eindresultaat. Niet de twijfel. Niet de verkeerde versies. Niet de mentale omleidingen. Terwijl juist dáár vaak het echte werk gebeurt.

Misschien is dat ook precies waarom Karen en ik zo trots zijn op onze Checkin2flow-training. Ook die heeft maandenlang slowly gecookt. Tot alles in elkaar klikte. Onze training brengt mentale veerkracht, omgaan met stress, verandering, psychologische veiligheid en duurzame inzetbaarheid samen in één praktisch en samenhangend programma. En daar zijn we, ik zeg het maar gewoon, kneitertrots op.

Want met zo'n 40 tot 45 miljoen stressgerelateerde verzuimdagen per jaar kunnen we wel concluderen dat er werk aan de winkel is. Sterker nog, het is noodzaak. Want belastende stress doet niet aan slowly cooking.

Die trekt gewoon zijn eigen plan. Ondanks de zomer..

Misschien herken je dit ook wel binnen je eigen team of organisatie. Ergens weet je "hier moeten we eigenlijk al langer iets mee". Je bent aan het oriënteren. Je twijfelt. Misschien schuift dit onderwerp ook steeds nét een vergadering op.

Misschien is deze zomer dan wel precies het moment om het niet nóg een beetje langer te laten sudderen, maar er echt ruimte voor te maken.

Karen en ik sparren daar graag eens over mee.